Napels. Gastblog over Napels, eerst Napels zien …

Napels

Gastblog van Marcel Verhoeven

Er zijn van die momenten tijdens mijn reizen door Europa, dat ik even volledig van mijn à propos ben. Zoiets is mij enkele dagen geleden overkomen. Ik besloot na meer dan vijfentwintig jaar weer eens een bezoek te brengen aan Napels. De meeste Europese steden die ik de afgelopen jaren aandoe, zijn ieder op zijn beurt bijzonder. Maar Napels is echt een uitzondering op alles!
Waslijntjes in het oude centrum van Napels

Hoewel de meeste steden in Europa niet stil hebben gestaan in hun ontwikkeling, lijkt dit in Napels echter amper het geval. Napels wordt veelal gekenmerkt door de oude smalle straatjes waar het wasgoed nog aan lijntjes hangt, van de ene gevel naar de andere. En… dit klopt inderdaad. Het lijkt wel of men in het historische Napels het fenomeen van een wasdroger absoluut nog niet ontdekt heeft. Daarbij vermoed ik dat elke Napolitaanse huisvrouw de competitie met haar buurvrouw aangaat wie de meeste was aan de lijn kan hangen. Als je door de oude binnenstad van Napels wandelt, is het hierdoor alsof je op een filmset van een oude Italiaanse speelfilm bent beland.
Dit is eigenlijk een geweldig fenomeen en dat moet je een keer gezien hebben! Een bijkomend voordeel van al die hangende was in de binnenstad, is het feit dat het op veel plekken heerlijk naar wasmiddel ruikt en dat is echt typerend voor Napels.

Waslijnen in Napels

Authentiek Napels

Een ander opvallend kenmerk van het oude centrum van Napels is de bevolkingssamenstelling. Volgens mij worden de appartementen in de historische straatjes nog steeds bewoond door de oorspronkelijke bewoners, die hier al van generatie op generatie leven. In de meeste grote steden in Europa is de originele bevolking in de afgelopen halve eeuw uit het centrum vertrokken, en hebben zij plaats gemaakt voor met name rijke yuppen, die de stadskern vaak een heel andere atmosfeer hebben gegeven. Een sfeer die meestal absoluut niet meer overeenkomt met de situatie van hoe die vroeger ooit was. Wellicht het beste voorbeeld dicht bij huis is de Jordaan, waar amper nog echt Jordanezen te vinden zijn, met al hun oude gewoontes en gebruiken. In Napels zie je overal in de oude stad nog wel de oerbewoners. Deze Napolitanen leven met name op straat, en dat kan ook omdat het aangename Middellandse Zeeklimaat dit goed toelaat.

Het straatleven van Napels

Het Napolitaanse straatleven geeft de oude stad veel charme. Op allerlei willekeurige plekken staan kraampjes waarbij men zijn koopwaar aanbiedt. Sommige straatjes in het oudste deel van de beroemde stad zijn officieel autovrij, maar dat lijkt bijna niet gehandhaafd. In de voetgangersgebieden rijdt men vaak op brommertjes, en geregeld probeert men ook nog met een autootje ertussendoor te komen. Auto’s worden het liefst in de smalle straatjes voor de deur van het huis van de eigenaar gezet, hoewel daar amper plaats voor is. Een plekje dichtbij bemachtigen zorgt ervoor dat de Napolitanen hun auto bijna letterlijk ergens tussen ‘proppen’. Het is dan ook opvallend dat geen enkele Napolitaanse auto deuk- en krasvrij is.

Pulcinella

Historisch Napels

Veel gebouwen en straten in Napels zien er vervallen uit. De bestrating is vaak in jaren niet meer onder handen genomen, en planten en struiken nemen langzaam bezit van de oude kerken en woonhuizen. Deze vervallen setting, die het gevoel geeft alsof men in een onwerkelijke wereld is beland, maakt het voor mij echt een belevenis om hier te vertoeven. Het is heerlijk om in deze Zuid-Italiaanse stad rond te wandelen en je te verwonderen over wat je om je heen ziet. Alsof dat niet genoeg is zijn er talloze culturele hoogtepunten die tijdens je ontdekkingstocht het Napolitaanse feestje compleet maken, zoals het uitzicht op de baai van Napels met de nabijgelegen vulkaan de Vesuvius. Of na een inspirerende wandeling door het historische centrum, te belanden in het Archeologisch Museum van Napels. Tijdens je bezoek aan dit museum mag je je vergapen aan alle schitterende oude Romeinse sculpturen en klassieke mozaïeken, die voor een groot deel afkomstig zijn uit het nabijgelegen Pompeii.

Napolitaanse passie

Als je langzaam voldaan bent van het slenteren door Napels, dan is het een goed moment om op een terrasje op één van de kleine pleintjes die de stad rijk is neer te strijken. Ik deed dat gisteren op het Piazza Bellini. Deze plek is genoemd naar de Zuid-Italiaanse componist, en is echt een ‘hang out’ voor de alternatievelingen in de stad. Terwijl ik een glaasje streekwijn dronk en allerlei bijzondere types aan mij voorbij zag komen, begreep ik waarom men in 18e en 19e eeuw zo lyrisch over de stad was. De beroemde Duitse dichter Goethe zei ooit na zijn bezoek aan de stad:“Een mens dat Napels heeft gezien kan nooit meer treurig zijn”.En om aan te geven wat voor verpletterende indruk deze plek op je kan maken, gebruikt men wereldwijd de uitdrukking “Eerst Napels zien, en dan sterven”. Natuurlijk moet je dat laatste deel van de zinsnede niet te letterlijk nemen, maar ik raad je wel aan om eens een bezoek te brengen aan deze inspirerende stad!

Gastblog door: Marcel Verhoeven Kunststad.nl

Archeologisch Museum Napels

Boek over Napels

boek napels

Koop bij bol.com